اطلسی

اطلسی بومی آرژانتین، برزیل و اروگوئه است. ساقه ها نیمه چوبی و گل ها قیف مانند است. گل های اطلسی دارای رنگ های متنوع و عطر ملایمی اند که به ویژه در شب استشمام می شود.

نور سایه آفتاب نیاز آبی متوسط مقاومت به سرما (c) 4
اندازه گلدان گلدان 10 سرعت رشد متوسط موجودی 10
اطلسی 4,000
افزودن به سبد خرید
موجود شد به من اطلاع بده به سبد خرید اضافه شده
رطوبت هوا پایین ارتفاع گیاه (cm) 10-15 اندازه گلدان گلدان 14 زمان گلدهی اوایل بهار نوع خاک یا کود خاک آپارتمانی تولید کننده ویس مهر موجودی 20
اطلسی آویز 12,000
افزودن به سبد خرید
موجود شد به من اطلاع بده به سبد خرید اضافه شده

نام فارسی: اطلسی

نام انگلیسی: Petunia

نام علمی: Petunia × hybrida

خانواده: Solanaceae

گیاهشناسی: اطلسی بومی آرژانتین، برزیل و اروگوئه است.  ساقه ها نیمه چوبی و گل ها قیف مانند است. حاوی انواع کم پر و پرپر می باشد. گل های اطلسی دارای رنگ های متنوع و عطر ملایمی اند که به ویژه در شب استشمام می شود و در روز بوی خاصی ندارد و از اواخر بهار تا اواخر پاییز ظاهر می شوند. حذف گل های پژمرده به گلدهی طولانی کمک می کند. برگ های این گیاه اندکی کرکدار و چسبنده است. دارای انواع ارقام پاکوتاه، پا بلند، بوته ای، خزنده و بالارونده می باشد. از زمان کاشت بذر تا گلدهی حدود 3 ماه طول می کشد. فاصله کاشت دو بوته 30 سانتیمتر است. در حاشیه کاری و تپه های گل کاربرد دارد.

نیازها:

دما مناسب رشد: 16-18درجه سانتیگراد

حداقل دما قابل تحمل در زمستان:4 درجه سانتیگراد

نور: نور غیر مستقیم آفتاب (حداقل 5 ساعت نور مستقیم در طول روز)

خاک: خاک غنی با زهکش مناسب

کوددهی: کوددهی با کود مایع کامل بصورت ماهانه در طی فصل رشد

نیاز آبی: در صورت خشک شدن خاک بین دو آبیاری در طی فصل رشد

افزایش:

ارقام کم پر یا معمولی  توسط بذر، اواخر زمستان تا اوایل بهار تحت دمای 21-26 درجه سانتیگراد، عدم پوشاندن بذور به دلیل نیاز به نور برای جوانه زنی، جوانه زنی طی 5-15 روز، انتقال بعد 6 هفته

ارقام پرپر با قلمه: اواخر تابستان، قرار دادن  قلمه ها در بستر حاوی ماسه مخلوط با خاکبرگ

ناهنجاری های فیزیولوژیک و دلایل آنها:

رنگ پریدگی ساقه، بلند شدن ساقه، افزایش فاصله بین برگ ها و عدم گلدهی گیاه: کمبود نور

رشد بیش از حد ساقه و کاهش گلدهی : کوددهی زیاد

زرد شدن برگ ها: کمبود آهن

آفات و امراض و راه های کنترل:

شته: پرهیز از آبیاری و کود زیاد همراه با کنترل سموم شیمیایی بویژه حشره کش های پایریتروئیدی

کرم برگخوار: شخم زدن زمین برای از بین بردن لاروها و شفیره های آفت، کنترل علف های هرز، سم پاشی با سموم مجاز و نظارت کارشناسان

بیماری ویروسی موزاییک توتون و موزاییک خیار: حذف گیاه آلوده

بوته میری: استفاده از ارقام مقاوم، ضدعفونی بذر ها قبل از کاشت، استفاده از نشاء سالم و گواهی شده،  زهکشی مناسب خاک،  مدیریت ابیاری به منظور جلو گیری از رطوبت بیش از حد خاک، از بین بردن بقایای آلوده گیاهی، ضدعفونی خاک بوسیله روش سولاریزاسیون یا استفاده از سموم تدخیتی

لکه برگی باکتریایی: عدم آبیاری بارانی و مبارزه با آفات مکنده (زیرا ناقل بیماری اند) همراه با محلول پاشی با سموم مسی یا سایر قارچکش ها

پوسیدگی خاکستری: حفظ فاصله مناسب بوته ها و استفاده از سموم قارچکش همانند: کاپتان، بنومیل