جوزبری

جوزبری از خانواده بری ها میباشد و بوته ای شبیه به درخت انگور دارد.

نور آفتاب کامل نیاز آبی متوسط رطوبت هوا پایین ارتفاع گیاه (cm) 30-35 مقاومت به سرما (c) -15 زمان گلدهی اواخر بهار خزانپذیز خزاندار زمان میوه دهی اواخر تابستان سرعت رشد متوسط نوع خاک یا کود خاک باغچه تولید کننده ویس مهر
موجودی 5
جوزبری 150,000
افزودن به سبد خرید
موجود شد به من اطلاع بده به سبد خرید اضافه شده

نام فارسی :  جوزبری ،گوس بری

نام انگلیسی : GOOSBERRY

نام علمی : Ribes uva-crispa

خانواده : Grossulariaceae

معرفی :

 گیاه جوزبری یا گوس بری که در ایران با نام های خارتوت یا گالش‌انگور نیز شناخته می شود به طور طبیعی در بیشه زارها و جنگل های کم درخت اروپا، آسیا، سیبری و قفقاز ، آمریکا وبه طور کلی معتدل نیم‌کره شمالی و رشته‌کوه آند رشد می کند. انگور فرنگی درایران در نواحی شمالی ، ارتفاعات البرز و مازندران به صورت وحشی می روید.

جوزبری یک بوته چند ساله است که ارتفاع بوته آن از 1.5 متر تا 2 متر نیز می رسد  و برگ های پنجه ای شکل دارد. شاخه‌های آن دارای خارهای ضخیمی هستند که به صورت تکی یا دو سه تایی در انتهای شاخه‌های کوچک یا محل رویش برگ‌ها جای می‌گیرند. گل‌های این گیاه به شکل زنگوله بوده و به صورت تکی یا جفتی رشد می‌کنند. در کنار این گل‌ها مجموعه‌هایی 3 الی 5 تایی از برگ‌های منحنی مشاهده می‌شود. میوه‌های این گیاه همانند توت بوده و طعم خوبی دارند؛ معمولاً روی پوست میوه کرک مشاهده می‌شود. رنگ این توت‌ها معمولاً سبز است اما برخی از واریته‌های آن میوه‌هایی به رنگ قرمز (یا بنفش)، زرد و سیاه تولید می‌کنند میوه های نوع وحشی کوچک تر از نمونه پرورشی است اما اغلب همه آنها طعم ترش و شیرین مطبوعی مانند کیوی دارند .هر بوته جوز بری تا اخر تابستان سه تا چهار کیلو میوه می دهد. این گیاه قابل کاشت در گلدان نیز می باشد البته در این صورت میوه دهی آن کمتر خواهد بود

 انگور فرنگی جزو گیاهان مناطق معتدل سرد به شمار آمده و قادر به تحمل سرمای زمستان است. در واقع این گیاه به زمستان های طولانی نیاز دارد تا دوره استراحت خود را به پایان برساند.

 انگور فرنگی حبه ریز یا ریب کارنت  وگوس بری  از نظر شرایط اقلیمی و نوع میوه شباهت های نزدیک به هم دارند. انگور فرنگی های حبه ریز شامل انگور فرنگی های قرمز (Ribes rubrum)، سیاه (Ribes nigrum)، معطر (Ribes odoratum) و سفید (Ribes spicatum) هستند. ولی انگور فرنگی های حبه درشت از گونه Ribes grossularia بوده و شامل انگور فرنگی های اروپایی (Ribes uva-crispa) و آمریکایی (Ribes hirtellum) بوده و حساس به سفیدک می باشند. در رده بندی های گذشته، این گیاه متعلق به تیره Saxifragaceae بوده است.

این میوه برای درست کردن مربا و مالارماد و خشک شده آن برای درست کردن نوعی دمنوش برای رقیق کردن خون استفاده می شود سرخ‌پوستان پاسیاه از ریشه انگورفرنگی برای درمان بیماری‌های کلیه و یائسگی استفاده می‌کردند. سرخ‌پوستان کری، از میوه آن برای بهبود باروری و آبستنی استفاده می‌کردند.

 

نیازها :

دما :

نیازمند آب و هوای خنک بوده و دمای بیشتر از 30 درجه سانتیگراد به برگ های آن صدمه می زند. این گیاه به زمستان های طولانی نیاز دارد تا دوره استراحت خود را به پایان برساند.

حداقل دما قابل تحمل در زمستان :

جوز بری  جزو گیاهان مناطق معتدل سرد به شمار آمده و قادر به تحمل سرمای زمستان تا منفی 15 درجه است بنابراین هوای سرد به بوته آن صدمه ای نخواهد زد البته باید توجه داشت که سرمای دیررس بهاره یک خطر جدی برای آن است که باردهی را به شدت کاهش می دهد  و به گیاه آسیب می زند

نور :

این گیاه به آفتاب کامل احتیاج دارد اما محل نیمه سایه را نیز تحمل می کند

آبیاری : 

 این گیاه نیاز آبی بالا ندارد اما بهتر است همیشه خاک آن کمی مرطوب باشد با  آبیاری زیاد نتیجه خوبی کسب نخواهد شد.در فصل گلدهی اجازه دهید سطح خاک کمی خشک شود و سپس اقدام به آبیاری مجدد کنید.در فصل سرما نیاز بسیار کمی به آب دارد.

 خاک : 

خاک های لومی با بافت سبک که پی اچ 6.5 تا 7 (خنثی) باشد برای کاشت گیاه مناسب است.

کوددهی :

در سالهای اولیه رشد( یک تا دوسال) نیاز به تغذیه توسط کود کامل جهت قطور شدن ساقه دارد. کود جادوی ویسمهر برای این امر مناسب می باشد

رطوبت :

به دلیل فضای سردسیری گیاه نیاز به رطوبت نداشته و در مکانهای گرم با رطوبت دوام نمی آورد.

هرس : 

در فصل خواب زمستانه میتوان شاخه های اضافی و ضعیف را هرس نمود تا در فصل بیداری رشد بهتر و میوه دهی بهتری داشته باشد.

تکثیر:  

قلمه زنی:

میتوان از این گیاه در شهریور ماه قلمه های خشبی و نیمه خشبی تهیه نمود. قبل از کشت در خزانه بهتر است در هورمون ریشه زایی قرار گیرد و بعد در خزانه در محیطی مرطوب، روشن و به دور از نور مستقیم خورشید کشت نمود. بستر کشت نباید خشک شود.

کاشت با بذر:

بذر میوه جوزبری بنفش نیاز سرمایی دارد به این صورت که  باید به مدت ۱٫۵ تا ۲٫۵ ماه در دمای ۵درجه (میتوانید داخل یخچال و نه فریزر ) نگه داری شود و سپس اقدام به کاشت آن بنماییم.

ابتدا بذر ها را به مدت ۱۲ ساعت تا ۲۴ ساعت در آب خیس نموده سپس آنها را بین دستمال کاغذی یا پارچه ای تمیز مرطوب قرار داده، اکنون دستمال را داخل مشما ی شفاف (پلاستیک فریزر) قرار داده و درب آن را میبندیم .پلاستیک فریزر را در مکانی از یخچال که امکان یخ زدگی وجود ندارد ( دمای حدوداً ۰ تا ۵ درجه سانتی گراد) به مدت ۱٫۵ یا حداکثر ۲٫۵ ماه قرار میدهیم.بعد از گذشت این مدت بذر ها را از یخچال خارج کرده و گلدانی تمیز را با خاک مناسب و تمیز (ترکیبی از کوکوپیت و پیت ماس +پرلیت ) قرار داده و بر روی آن حداکثر ۱ سانتی متر خاک میریزیم.تا قبل از جوانه زنی باید سطح گلدان را با مشما شفاف ببندیم و دو سوراخ کوچک بر روی آن ایجاد کنیم تا رطوبت به صد درصد نرسد و امکان رشد قارچ و… نباشد.گلدان را در محیطی نسبتاً پرنور یا نور متوسط و به دور از نور خورشید قرار می دهیم. برای کاشت بذرهای گونه های خاص گیاهان حتما از خاک کوکوپیت یا پیت ماس به همراه پرلیت استفاده کنید چون این خاک رطوبت را به خوبی در خود حفظ کرده و جوانه زنی بذر ها راحت تر صورت میگیرد و امکان مرگ جوانه در آن کمتر بوده و نتیجه مطلوب تری به همراه دارد .

آفات و بیماریها :

 اغلب گیاهان سردسیری بسیار کم دچار بیماری می شوند  البته نباید رطوبت زیاد باشد یا به عبارتی شرجی باشد زیرا باعث بیماری های قارچی مانند سفیدک میگردد.

از جمله آفاتی که جوز بری نسب به آنها حساس است کرم پروانه و کرم صدپا است که  بهترین روشبرای حذف  آن‌ها در هنگام کاشت  ، حذف لارو از طریق دست بلافاصله  بعد از این که از تخم بیرون می اید است تخم ها اصولا روی برگ های جدا شده و ریخته جوزبری تشکیل می شود این گیاهان همچنین یک گیاه میزبان ترجیحی برای پروانه کاما  هستند که لارو آنها اغلب در طول مرحله رشد از گیاه تغذیه می‌کنند.